Karşında ilk defa bu kadar tuhaftım.Sanki birazdan olacakların habercisiydi yüzündeki tereddüt ifadesi.Bunu görmemek için aldığım tek önlem yüzüne bakmamaktı.Ama seni özlemek sadece yüzünü görmemek değildi ve hiç cesaretim yoktu sormaya “ne oldu ?”diye.Bu kadar kısa bir sorunun cevabının ne kadar büyük olacağını biliyordum çünkü

Bir futbol maçında sahaya inen taraftar gibiyim.Artık dönüşüm yok.Elimde beyaz bayrak tutsağım ve cezamı çekeceğim.Seni bu kadar sevdiğim için silah sesinden ürken bir kuş gibi şaşırmıştım.Benden habersiz akıp giden zamanla üzüldüğüm anları yok edebilseydim geriye ne kadar yaşanmışlık kalırdı ki ?

Herşeyin bittiği noktaya gelmiştik.Ve karşında içtiğim o kahve bir ayrılığın habercisiydi.Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var derler.Ben acı çektikçe seni seveceğim ! Kırk yıl geçsede senden vazgeçmeyeceğim !
Bunu BiL Gülüm